Wat door water gescheiden is, lijkt verder van elkaar verwijderd dan de kilometers rechtvaardigen.

Hoewel ik er vlakbij ben opgegroeid, kwam ik zelden in Delfzijl. Dat was het einde van de wereld, waar het land in het water verdween. Een hotel-restaurant op palen stak er zijn stalen voeten in het water, en ik herinner me dat we er met ons gezin een keer hebben gegeten, ter ere van… ja, wat? Vooral herinner ik me dat mijn vader illegaal voor de deur parkeerde en voor de ogen van een verbouwereerde diender de resulterende bon versnipperde. Binnen keken we uit over het water, maar Duitsland zagen we niet. Misschien was het te ver. Misschien was het te mistig.

Pas in 2015 zou ik voor het eerst de oversteek maken met de veerboot van Delfzijl naar Ditzum, gelegen in een streek die door Duit…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Maar om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd en geld. Wij hebben onze lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je 5 keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.