Loes en Vera zijn allebei als klimaatambassadeurs verbonden aan de organisatie Youth for Climate Adaptation, als onderdeel van de Klimaatadaptatieweek Groningen. Klimaatverandering is een van de grootste uitdagingen van dit moment. Stakingen met miljoenen jongeren wereldwijd geven aan hoe belangrijk jongeren het vinden om een stem te hebben in hoe we met die verandering omgaan. Op 22 januari 2021 vindt online YfCA Conference over klimaatadaptatie plaats. Jongeren over de hele wereld komen dan samen om te werken aan klimaat, klimaatverandering en klimaatadaptatie. Meer weten over klimaatadaptatie en de conferentie gratis bezoeken? Check youthforclimateadaptation.org

Hoi! Wij zijn Loes van Dam (17) en Vera Santing (19), en sommige noemen ons ook wel ‘excuusjongeren’. Of je ons excuusjongeren noemt, of dromers, wat we doen is werken aan onze toekomst. In deze blogreeks nemen wij jullie mee op weg naar de klimaatadaptatie week, en vooral, ons toekomstbeeld. Dit doen we in dialoog met elkaar, om vooruit te komen is het namelijk het belangrijkst om het gesprek te blijven voeren.



Vera: ‘Waarom doe jij eigenlijk mee met YfCA?’
Loes: ‘Dat komt omdat ik een schoolopdracht had gekregen om mij in de maatschappij te storten. En ik vond het thema klimaat een belangrijk maatschappelijk onderwerp.’  

Vera: ‘Maar is die schoolopdracht dan de enige reden?’
Loes: ‘Natuurlijk niet! Ik ga door met deze actie vanwege mijn motivatie om te helpen. Die drang heb ik als sinds ik een kind ben. Tijdens mijn jeugd hoorde ik veel over de wereld die helemaal was leeggezogen en dan worden ook nog eens de natuurlijke longen (de jungles) afgebroken. Tegelijk zag ik maar weinig verandering. Dat was een paar jaar geleden en het is misschien nog wel erger geworden!’

‘YfCA heeft mij de mogelijkheid gegeven niet weer een toeschouwer te zijn, maar iemand die eindelijk in actie kan komen.’

Loes van Dam

Loes: ‘Veel mensen willen wel helpen, maar doen het niet. Zo was ik zelf ook omdat ik niet goed wist wat ik kón doen. Ik wist wel wat ik wilde: meer natuur, groenere energie en een betere wereld, voor alle flora en fauna (inclusief de mens). Maar hoe kom je daar? Ik wil erachter komen hoe we onze kennis kunnen toepassen om de oneindige natuurbronnen te gebruiken, zonder het ecosysteem in de war te gooien. Al is dat misschien meer preventie dan adaptatie, maar die twee lijken soms op elkaar toch Vera?’

Vera: ‘Ja, die twee komen inderdaad erg dicht bij elkaar in de buurt. Het gaat er uiteindelijk om dat we mogelijkheden zien tot verandering. Wat voor mogelijkheden geeft YfCA jou?’
Loes: ‘Onze wereld is niet meer zoals vroeger, en dat zal het ook nooit meer worden. Dit betekent niet dat we de hoop op moeten geven, toch kunnen we het wel iets beter maken. En YfCA heeft mij de mogelijkheid gegeven niet weer een toeschouwer te zijn, maar iemand die eindelijk in actie kan komen.’ 

Loes: ‘Maar genoeg over mij want hoe zit het eigenlijk bij jou Vera, waarom ben jij hiermee begonnen? Bij jou was het in ieder geval geen schoolopdracht, toch?’
Vera: ‘Het was voor mij inderdaad geen schoolopdracht maar het komt wel voort uit mijn leerproces. Ik begon steeds meer drang te voelen om over te stappen van passief naar actief leren. In een opwelling gaf ik me op voor het organiseren van deze jongerentop, geen idee wat me te wachten stond. Recent vertelde ik daar al meer over in een interview met Tjesse Riemersma.

‘Ik begon steeds meer drang te voelen om over te stappen van passief naar actief leren. In een opwelling gaf ik me op voor het organiseren van deze jongerentop, geen idee wat me te wachten stond.’

Vera Santing

Loes: ‘Wat bedoel je met actief leren?’
Vera: ‘Dat is het leren door te doen in plaats van het leren door te zitten in een stoel en informatie op te nemen. Informatie opnemen gebeurt net zo goed in een actieve vorm, en vaak zelfs nog veel beter omdat je meteen ziet hoe je die informatie toe kan passen. Als klimaatambassadeur leren we dingen die we op school niet leren, het is een soort informele stage.’

Loes: ‘Ja, we leren heel veel maar naast het leren. Voel jij je eigenlijk ook wel gehoord, Vera?’
Vera: ‘Ik probeer eigenlijk nog zoveel mogelijk te luisteren, daarom is het lastig om me gehoord te voelen. Het onderwerp klimaatadaptatie is super ingewikkeld en mijn kennis daarover is nog best beperkt. Daarmee wil ik absoluut niet zeggen dat onze generatie maar in een hoekje moet gaan zitten toekijken, alleen door actieve deelname aan moeilijke beslissingen leer je ermee omgaan. Het gaat dus niet alleen om onze stem, maar ook om de inhoud daarvan. Onze kracht zit hem vervolgens in het feit dat we jong zijn en, afgezien van onze toekomst, nog niet veel te verliezen hebben.’ 

Vera: ‘Denk jij dat we een verschil kunnen maken Loes?’
Loes: ‘Ik weet het wel zeker! Er is steeds meer behoefte naar groepen zoals YfCA, hoe meer mensen makkelijk mee kunnen doen hoe meer mensen ook acties zullen ondernemen. Al zijn het maar kleine dingen, als we zo doorgaan gaat een goede verandering in de natuur zeker lukken!’  

Vera: ‘Daar ben ik het helemaal mee eens, we hopen door samenwerking met ervaringsdeskundigen veel te leren om onszelf klaar te stomen voor een toekomst vol uitdagingen! En tegelijkertijd meteen ons steentje bij te dragen door bijvoorbeeld boompjes te planten.’