‘Kijk’, wijst Martin Jarings aan, ‘deze lamsoor zo vlak bij de zee is lichter van kleur’.
We lopen over de Noord-Groninger kwelders van de Waddenzee, op zoek naar alikruiken en zoute groenten. ‘In het oudere gebied dichter naar de dijk toe staat de lamsoor op stokken’, zo voegt hij toe. ‘Hier is ze jonger en bezwangerd van het zout en dus wat witter.’ Hij gaat regelmatig, zeker eens in de week, naar deze kwelders om zeekraal, lamsoor en alikruiken te zoeken. ‘Ik zou zo graag weer schapen in de kwelders zien’, zegt hij, ‘de vegetatie wordt daar gevarieerder en breder van. Maar de schapen zijn door de meeste boeren aan de andere kant van de dijk neergezet, omdat er hier nog wel eens eentje verdrinkt bij opkomend tij.’
Toch is er ook zonder schapen veel eetbaar groens te vinden, we snijden…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd. Wij hebben lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je vier keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.