De lupinen die Philip Mechanicus in zijn in kamp Westerbork bijgehouden dagboek op 10 juni 1943 beschreef zijn een bijzondere verbinding tussen verleden en heden van een historische plek. Meer dan zestig jaar later zijn ze jaarlijks nog steeds te zien, de paarse bloemen die destijds voor zo velen een ‘verkwikking’ waren. Er is echter ook een opvallend en belangrijk verschil te constateren: groeiden ze toen buiten het kamp, tegenwoordig zijn ze te vinden op het kampterrein. Een natuurlijke aanpassing, zonder menselijk ingrijpen.
De lupinen van kamp Westerbork: ze zijn zowel een directe herinnering aan het verleden als symbool voor hetgeen in meer dan een halve eeuw is veranderd in het landschap. Nu lijkt de plek waar eens kamp Westerbork stond meer op een parklandschap dan een duidelijke…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd. Wij hebben lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je vier keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.