Vorig jaar hoorde ik van een wedstrijd waarbij Groningers werden uitgenodigd een verhaal te schrijven met de titel ‘Passie voor Groningen’. Geen eenvoudige opdracht. Op een of andere manier hoort passie niet zo bij Groningen. Jeanne d’Arc stierf voor Frankrijk. Van Speyk ging liever de lucht in dan dat hij een duimbreed prijsgaf van zijn liefde voor het vaderland. Maar ik ken niemand met een dergelijke alles opofferende liefde voor Groningen. Geen passie voor Groningen. Noem het maar liefde.
Aan het eind van een wintermiddag dringt de geliefde zich onverbiddelijk op. Ik sta op de dijk bij Schaphalsterzijl. De lucht was net nog strakblauw en krijgt nu een roodachtige gloed. Het lage licht geeft de kluiten klei van het geploegde land reliëf waardoor het lijkt alsof er een onstuimige zee v…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Maar om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd en geld. Wij hebben onze lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je 5 keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.

Trefwoorden