Het groen langs provinciale wegen wordt in Friesland voortaan afgestemd op het omliggende landschap. Daardoor zullen weggebruikers de verschillende landschappen die ze doorkruisen sterker beleven.

‘Bomen weg van weg’, kopte ooit een ingezonden artikel in de Leeuwarder Courant dat ik sindsdien heb bewaard. Het was een kritisch betoog met als kernvraag waarom er eigenlijk bomen langs een weg moeten staan. Samen met de provincie Friesland heb ik een jaar gewerkt aan een antwoord op deze vraag, met als resultaat de nota Fryske diken yn ’t grien. Een visie op de landschappelijke inpassing van de ruim 550 kilometer provinciale weg in het Friese landschap.
‘Bomen langs de weg’ bleek bij de start van het project een dankbaar discussieonderwerp te zijn. Het lijkt zo vanzelfsprekend de wegberm ‘aan te kleden’ met groen. ‘Hoe meer bomen hoe beter’, vinden sommigen. Tegelijk zijn er de wegbeheerders, die geneigd zijn bij ouderdom of ziekte diezelfde bomen preventief te kappen of rigoureus af…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd. Wij hebben lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts € 45 per jaar kun je ons steunen en krijg je vier keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.